Dlaczego istnieje PazAlone.

Pomysł na PazAlone zainspirowały moje własne życiowe doświadczenia. Od dziewiętnastego roku życia jeżdżę po świecie i nigdy nie odczuwałem potrzeby, żeby ciągle wisieć na telefonie. Często mijały nie dni, ale tygodnie, miesiące, zanim się odezwałem — dla mojej rodziny nigdy nie było to łatwe.

Świat wielkich projektów przemysłowych jest inny niż to, co widać z zewnątrz. W obcym kraju człowiek nie jest turystą: pracuje, dostosowuje się i często jest zdany na łaskę okoliczności. Dziesięcio-, dwunastogodzinne zmiany, obce miasta, wynajmowane mieszkania.

Zdarzyło się, że życie kolegi w takim mieszkaniu zakończyło się samotnie. Wtedy otrząsnęliśmy się — „taki już jest ten zawód” — i pracowaliśmy dalej.

Ale życie uczy, a jeśli nie rozumiemy, powtarza lekcję. Stało się bardziej osobiste, gdy moja ponad osiemdziesięcioletnia mama upadła w domu i nie mogła wstać. Nawet do telefonu na stole nie dosięgła, jej krzyków nikt nie usłyszał.

Na szczęście mój starszy brat zajrzał dobre dziesięć godzin później, znalazł ją i pomógł jej. Tylko dzięki temu mogła później opowiedzieć, co się stało — co przeżyła, swoje myśli, uczucia, strach przez pół dnia leżąc na podłodze, coraz słabsza.

Wtedy naprawdę zrozumiałem, jak ważne jest, żeby ktoś w porę się dowiedział, że potrzebna jest pomoc.

A jako ojciec martwię się już o coś jeszcze: gdy moja córka zaczyna samodzielne życie, będzie coraz więcej czasu spędzać sama, z dala od domu.
Ale jej już towarzyszy również PazAlone.

Bezpieczeństwo osobiste to więcej niż technologia.
Odpowiedzialność, miłość, zaufanie i wzajemna uwaga.

U nas zaufanie jest ważniejsze niż głośne obietnice.

Dlatego w PazAlone nie straszymy, nie manipulujemy i nie obiecujemy tego, czego aplikacja nie może zagwarantować. Jasno pokazujemy, do czego aplikacja jest zdolna i jak używać jej najskuteczniej.

Nie da się zapobiec wszystkim nieszczęściom — nikt tego nie potrafi.

Ale pomagamy w tym, aby jeśli coś nie pójdzie zgodnie z planem, cisza nie pozostała niezauważona.

Ciche tło

PazAlone to ciche tło.
Gdy wszystko jest w porządku, pozostaje niezauważona, a w większości dni nic się nie dzieje.

Ale wystarczy jeden raz, żeby to miało znaczenie: czy miał Pan/Pani wcześniej plan, czy udało się zasygnalizować to komuś, i czy ktoś w porę zauważył, że coś jest nie tak.